Sámal kritiserar Hanus Kamban

Viðmerking til Sámal Matras Kristiansen og hansara grein á vágaportalinum (og Sosialinum frammanundan), Kritikk av ideologiskari ideologi-kritikk, sum viðger greinarøðina hjá Hanus Kamban um bardagan hjá Fólkaflokkinum ímóti miðalklassanum:

Eg veit ikki, Sámal, men mær dámar faktisk einki serligt hasa greinina hjá tær. Eg skilji ikki ordiliga hvat tú vil, annað enn at geva eina meira nuanseraða mynd enn ta, sum Hanus teknar av politikkinum og samfelagnum. Og so blívur tað til sjálvfylgiligheitir, tó á einum semi-akademiskum støði.
Í ongum av teimum punktunum tú tekur fram haldi eg tú vísir á, at Hanus skrivar nakað sum er skeivt ella misvísandi, bara at aðrir møguleikar eru, enn tað sum Hanus vísir á sum tað skilabesta. Og í onkrum føri haldi eg at tíni alternativ eru illa argumenterað fyri, so man fer at geva Hanusi meira rætt enn longu frammanundan.
Ikki fyrr enn í niðurstøðuni skilji eg (haldi eg) hvat tú poengið er við tíni grein, sum eg so síggi, at eisini yvirskriftin sigur, men tað er kortini ikki tín niðurstøða, bara eitt hjartasuff at enda. Og har haldi eg eisini, tú fer skeivur, ella at tú í minsta lagi í ávísan mun hevur misskilt Hanus.
Eg siti við einum varhuga av, at tú er byrjaður uppá hasa greinina, og so hevur skrivað hana lidna, hóast tú ikki hevði nakran boðskap.
Nå, eg kundi skrivað eina grein at viðgjørt tína grein, men eg tími ikki, tí eg vænti hon verður líka ógreið og flákrandi sum tín. Eg veit ikki heldur hví eg skrivi hesa lítlu viðmerking til tín, men kanska tí eg haldi tú framstendur hálvavegna naivur í hasi greinini, og als ikki hevur fylgt við, hvussu ógvusligar avleiðingar núverandi kreppan hevur havt fyri fólk, eisini trygga miðalklassan, í teimum samfeløgum, sum Hanus ávarar ímóti, at Føroyar fara at líkjast meira.

Hanus Kamban: Fólkafl útruddar miðalstættina

Hanus Kamban skrivar í Dimmalætting 13. apríl 2012 um, hvussu tað eydnast høgraideologum at fáa undirtøku fyri einum politikki, sum útruddar miðalstættina:

(eg haldi) ein kann siga, at borgarin í dag sjálvboðin hevur vra­kað sín egna status og slept síni egnu tign. Hann umboðar ikki long­ur hvørki upplýsing, moral, tjóðskap ella á­­trúna, og so als ikki tað slagið av dirvi, sum vit plaga at rópa courage civil.
Borgarin er, veri hann ríkur ella fátækur, skriv­stovumaður ella akade­mikari, endaður sum smá­borgari, ein ið ikki er á varðhaldi, sum undir­brot­ligur hongir stakka­lastás frá hissini monarkum á sína bringu og vanvirðir tey í neðra, arbeiðaran ella hin fá­tæka. Hann gloymir tá, at í tí tey veiku falla, fell­ur hann eisini sjálv­ur.

(Brot úr seinna parti. Fyrri partur her: Dimmalætting 12. apríl 2012.)